Dywany Ghasghai są w większości wykonane z solidnej wełny owczej, często pochodzącej z lokalnych stad owiec. Paleta kolorów jest ciepła i kontrastowa, z dominującymi odcieniami czerwieni i czerwonego, uzupełnionymi przez ciemny niebieski, kość słoniową, brąz oraz okazjonalne odcienie żółtego lub zielonego. Układ wzornictwa zazwyczaj podąża za swobodną, niezbyt symetryczną kompozycją. Do typowych kategorii wzorów należą formy geometryczne, takie jak romby i medaliony, struktury pasków lub pól oraz stylizowane motywy zwierzęce i roślinne. Widoczne wariacje w obrębie jednego dywanu są charakterystyczne.

Używana jest głównie wełna owcza, często na osnowie wełnianej; w młodszych egzemplarzach pojawia się również bawełna w osnowie i wątku. Paleta kolorów jest ciepła i żywa, z odcieniami czerwieni, niebieskiego i kości słoniowej oraz akcentami żółci, zieleni lub pomarańczy. Układ wzoru jest swobodny i nie jest ściśle symetryczny. Do kategorii wzorów należą formy geometryczne, proste struktury medalionowe lub polowe oraz stylizowane motywy zwierzęce i roślinne, które mogą się różnić z egzemplarza na egzemplarz.

Flor jest zazwyczaj średnio wysoki do wysokiego i ma miękką oraz gęstą strukturę. Węzeł stosowany do wiązania to głównie asymetryczny węzeł perski, często lekko nieregularnie umieszczony. Gęstości węzłów mieszczą się w niskim do średniego zakresu, co jest typowe dla jakości użytkowej opartej na nomadycznym stylu. Techniki węzłowe i tkackie są funkcjonalne i solidne, z niskim poziomem standaryzacji i widocznymi, rzemieślniczymi wariacjami.

Flor składa się głównie z mocnej wełny owczej, zazwyczaj w połączeniu z charakterystycznym bawełnianym splotem. Paleta kolorów jest jasna i kontrastowa, z częstymi odcieniami czerwieni i niebieskiego, uzupełnionymi beżem, kością słoniową, zielenią lub brązem. Układ wzoru jest prosty i funkcjonalny. Często dominują struktury całopowierzchniowe lub małe układy medalionowe. Kategorie wzorów obejmują przede wszystkim motywy geometryczne oraz sporadycznie uproszczone elementy florystyczne.

Flor jest zazwyczaj średnio wysoki i wydaje się mocny oraz trwały. Węzeł jest głównie związany asymetrycznym węzłem perskim, zazwyczaj regularnie umieszczonym. Gęstość węzłów mieści się w niskim do średniego zakresu i wykazuje dużą rozbieżność w zależności od wioski pochodzenia. Techniki wiązania i tkania są standardyzowane w skali wioski i konsekwentnie dostosowane do codziennego użytku oraz trwałości.

Do produkcji używana jest głównie wysokiej jakości, mocna wełna owcza na runo, zazwyczaj w połączeniu z bawełną na osnowę i wątek. Paleta kolorów jest zrównoważona i ziemista, z czerwonym, ciemnoniebieskim, beżowym i kością słoniową oraz zielenią lub brązem jako uzupełnieniem. Charakterystyczny jest układ wzornictwa w formie wyraźnie wydzielonych motywów pól lub ogrodów. Kategorie wzorów łączą geometryczne podstawowe struktury z stylizowanymi elementami florystycznymi w surowo uporządkowanej aranżacji.

Włókno jest średnio wysokie i wydaje się bardzo gęste, ciężkie i odporne. Węzeł jest głównie wiązany asymetrycznym węzłem perskim, regularnie i mocno. Gęstość węzłów jest na średnim poziomie i jest zaprojektowana z myślą o wysokiej wytrzymałości. Techniki węzłowe i tkackie są wyraźnie znormalizowane w sposób wiejski i skierowane na długoterminowe użytkowanie.

Wykorzystuje się bardzo mocną, odporną wełnę owczą do runa, zwykle w połączeniu z stabilnym bawełnianym osnową. Paleta kolorów jest jasna i kontrastowa, z dominującymi odcieniami czerwieni i niebieskiego, uzupełniona beżem, kością słoniową lub od czasu do czasu zielenią. Układ projektu jest silnie architektoniczny i zazwyczaj podąża za dużym centralnym medalionem z wyraźnie zdefiniowanymi kątami. Kategorie wzorów są przeważnie geometryczne, elementy florystyczne pojawiają się w silnie stylizowanej i kanciastej formie.

Flor jest średnio wysoki i wydaje się bardzo mocny, ciężki i zwarty. Węzeł używany jest głównie symetryczny turecki, regularnie i gęsto umieszczony. Gęstości węzłów mieszczą się w średnim zakresie, przy czym stabilność wyraźnie przewyższa delikatne detale. Techniki węzłowe i tkackie są silnie ustandaryzowane i zaprojektowane z myślą o maksymalnej wytrzymałości i stabilności formy.

Dywany Senneh są wykonane z wysokiej jakości wełny merynosów, zazwyczaj na bawełnianym podkładzie. Paleta kolorów jest zróżnicowana i zrównoważona, obejmująca odcienie niebieskiego, czerwonego, kości słoniowej i zieleni, a także subtelne przejścia kolorystyczne. Układ wzoru jest bardzo regularny i starannie zorganizowany. Typowe są gęste wzory allover, często w formie subtelnych struktur Herati lub geometryczno-kwiatowych, które wymagają wysokiej precyzji linii.

Flor jest niski i ma gładką, delikatną i gęstą strukturę. Węzeł jest głównie wiązany asymetrycznym perskim węzłem, bardzo regularnie i precyzyjnie. Gęstość węzłów znajduje się w średnim do wyższego zakresu, co umożliwia wyraźne odwzorowanie filigranowych wzorów. Techniki wiązania i tkania są kontrolowane, równomierne i zaprojektowane z myślą o precyzji technicznej.

Dywany Afshar są zazwyczaj wykonane z mocnej, odpornej wełny owczej, często o dość suchej fakturze. Paleta kolorów jest ziemista i stonowana, z ciemną czerwienią, rdzą, niebieskim i kością słoniową, uzupełniona zielenią lub żółcią jako kolorami akcentującymi. Układ wzoru jest wyraźnie zorganizowany i mniej swobodny niż w przypadku mocno nomadycznych dywanów. Kategorie wzorów obejmują motywy geometryczne, małe medaliony oraz stylizowane elementy florystyczne w zwartej, zrównoważonej aranżacji.

Flor jest zazwyczaj średnio wysoki i sprawia wrażenie gęstego i wytrzymałego. Węzły są głównie wiązane asymetrycznym węzłem perskim, zazwyczaj stosowane w stosunkowo równomierny sposób. Gęstość węzłów znajduje się w średnim zakresie i jest zaprojektowana na długotrwałą jakość użytkową. Techniki wiązania i tkania są funkcjonalne, stabilne i częściowo już znormalizowane, nie tracąc przy tym całkowicie rzemieślniczego charakteru.

Włókno składa się głównie z wełny owczej, najczęściej w połączeniu z bawełną w osnowie i wątku. Paleta kolorów jest klasyczna i zrównoważona, z odcieniami czerwieni, niebieskiego i beżu oraz zieleni lub brązu jako kolorami akcentującymi. Układ projektu jest wyraźnie uporządkowany i mniej zmienny niż w przypadku dywanów Hamadan. Kategorie wzorów obejmują motywy geometryczne, medaliony i uproszczone elementy florystyczne w spokojnym układzie.

Flor jest średnio wysoki i ma twardą oraz gęstą strukturę. Węzeł stosowany jest głównie asymetryczny perski, regularnie umieszczany. Gęstość węzłów mieści się w niskim do średniego zakresu i jest dostosowana do codziennego użytku. Techniki węzłowe i tkackie są solidne, równomiernie wykonane i standardowe dla wsi.

Do produkcji wykorzystywana jest głównie wełna owcza na runo, zazwyczaj w połączeniu z bawełną na osnowę i wątek. Paleta kolorów jest zrównoważona i raczej stonowana, z odcieniami czerwieni, niebieskiego, beżu i kości słoniowej, a także zieleni lub brązu jako uzupełnienie. Układ wzornictwa jest wyraźnie zorganizowany i często oparty na medalionach. Kategorie wzorów łączą geometryczne podstawowe kształty z stylizowanymi elementami florystycznymi w uporządkowanym, dobrze czytelnym układzie.

Włókno jest średniej wysokości i sprawia wrażenie gęstego i mocnego. Węzeł jest głównie wiązany asymetrycznym perskim węzłem, regularnie i równomiernie umieszczonym. Gęstości węzłów są na średnim poziomie i są zaprojektowane na długotrwałą jakość użytkową. Techniki wiązania i tkania są wykonane równomiernie i wiejsko ustandaryzowane, co nadaje dywanom ich spokojną, niezawodną strukturę.

Typowe dla Gabbeh są bardzo zredukowane, często niemal minimalistyczne wzory z dużymi jednolitymi powierzchniami, niewieloma motywami geometrycznymi lub silnie uproszczonymi symbolami. Paleta kolorów często skupia się na odcieniach naturalnych, ale w przypadku nowszych dzieł sięga również intensywnych, wyraźnych kolorów. Układ wzoru jest świadomie spokojny i otwarty, z dużą ilością przestrzeni negatywnej. Ta projektowa samodzielność wyraźnie odróżnia Gabbeh od bardziej złożonych wzorów klasycznych nomadycznych i wiejskich dywanów.

Chociaż Gabbeh są ręcznie tkane i kulturowo zakorzenione w nomadycznym środowisku, kierują się inną estetyczną logiką niż tradycyjne dywany nomadów, wsi czy plemion. Reprezentują mniej przekazywane wzory tradycji, a bardziej swobodną, nowoczesną interpretację nomadycznej sztuki tkackiej. Z tego powodu Gabbeh są obecnie zazwyczaj traktowane jako odrębna kategoria dywanów i świadomie odróżniane od klasycznych dywanów nomadycznych, takich jak Ghasghai, Lori czy Shiraz.